Шартсан зүрхний монолог буюу хэн нэгний гурван хэсэг тэмдэглэл.

Нэг. Бодол буюу БИ хаана байна вэ?
Аугаа их философич болох гэсэн бүтэлгүй оролдлого мэт энэхүү сараачвар нь оронд орхын өмнөх бодол болно. Бодлыг доор сийрүүлбэл...
Бидний оршин буй орчлон, ертөнц, галактик, эх дэлхий маань сансарын хязгааргүй уудамд үүсэн буй болсон үйл явц санамсаргүй. Дэлхий дээр анх амьдрал үүссэн үйл явц ч санаандгүй. Түүнчлэн дэлхий дээр хүн хэмээх бодгаль үүсэн буй болж, өнөөгийн ухаант хүн болсон үйл явц ч өөрөө санамсаргүй. Миний махан бие энэ орчлонд ирсэн нь ч санамсаргүй. Хэрвээ багцаагаар одоогоос яг 27 жилийн өмнөх өвлийн тэр л шөнө (магадгүй өдөр) эцэг эх маань эр эмийн ажил үйлдээгүй бол, хэрвээ эцэст нь эцэг маань ээжийн минь биен дотор дур тавиагүй бол, хэрвээ тэр л өдөр ээжийн минь биенд эм бэлгийн эс боловсроогүй байсан бол, хэрвээ эцэг эх маань анхнаасаа л хүүхэдтэй болхоор шийдээгүй бол, хэрвээ эцэг эх маань анхнаасаа л учраагүйсэн бол, хэрвээ хэрвээ хэрвээ........... (энэ мэтээр байж болох бүхий л хэрвээг тооцох юм бол хэдэн хуудас ч цаас багадна.) миний махан бие энэ орчлонд буй болохгүйсэн. Ингээд бодхоор миний бие гэдэг хэдэн мянган хэрвээнүүд бүгд тийм гэж нийлэх тэр л тохиолд бүрэлдэн бий болжээ. Яг л буддизмын хүний махан бие бүрэлдэн бий болох нь зүүний үзүүрт шар будаа тогтохтой зүйрлэсэн зүйрлэл шиг.
Тэгвэл миний оюун санаа хэрхэн бүрэлдсэн бол? Анх би төрөхдөө ердөө л цулгуй цагаан цаас байсан. Хүртэхүйн таван эрхтэнээр дамжуулан эхлээд дүрс, өнгө, дуу ай гэсэн тэмдэгтээр мэдээлэл авч энэ мэдээллээ бяцхан тархиндаа хадгалан чадлаараа л боловсруулахыг хичээж, үүн дээрээ тулгуурлан хүн хэмээгч амьтанд заяагдсан байгалийн зөнгөөрөө элдвийг төсөөлөн бодхыг оролдож эхэлсэн. Эхэндээ би бүхий л мэдээллийг хүлээн авч, бүгдэд нь итгэж, төсөөлөл бодит байдал хоёрын хоорондын ялгааг ч бүрэн олоогүйгээсээ худлаа яридаг байлаа. Аажимдаа миний тархинд бичигдэн үлдсэн мэдээллийн хэмжээ нэмэгдэхийн хирээр би бүх мэдээлэлд итгэхээ байж шүүлт хийдэг болж эхэллээ. Шүүлт маань эхэндээ шинжлэх ухаанаар нотлогдсон байдал буюу бидний одоо амьдарч буй нийгмийн загварчлалын үнэн гэж үзсэн зүйлст шууд тулгуурлана. Тархинд бичигдэх мэдээллийн хэмжээ зузаархын хэрээр миний шүүлтүүрүүд өөрчлөгдөн хувьсана. Миний оюун санааны амьдрал, миний БИ гэж итгээд буй миний бодол оюун санаа маань шууд гаднаас орж ирж буй мэдээллүүд дээр тулгуурлан бий болсон. Гэтэл энэхүү мэдээллийг хүртэж, олж авч буй байдал нь дэндүү санамсаргүй. Бидний сонгож уншсан ном, сонгож үзсэн кино, сонгож сонссон хөгжим, сонгож ярицлсан хүмүүс бүгд санамсаргүй сонголтууд. Энэ бүхэн хэдэн зуун боломжоос хийгдсэн цор ганц сонголтууд. Хэрвээ ээж маань намайг төрүүлсэн ч өөр айлд өргүүлсэн бол, хэрвээ ээж маань нас барж би асрамжийн газар очсон бол, хэрвээ ээж маань намайг эмээ өвөөгөөр харуулалгүй цэцэрлэгт явуулсан бол магадгүй өнөөдөр миний нэрээр дуудуулдаг, миний биеийг эзэмшдэг миний тийм нэгэн хүн энэ нийгэмд амьд байж болох ч миний оюун санааны амьдрал огт бүрэлдэхгүй байх боломжтой. Чиг хандлага ба таашаал хүртэж буй мэдээллээс хүчтэй хамаарч буй тохиолдолд бидний дурсамжуудын үнэ цэнэ эрэмбэ дараа ч өөрчлөгдөх болно. Учир нь бид тохиолдсон үйл явдлыг өөрийн таашаалаар сэтгэлдээ хадгалан үлдээдэг. Үгүй ядаж л миний таашаал өөр байсан бол би өөр охинд дурлаж З, Х нарын талаар дурсамж огт байхгүй байх байсан. Өөрөөр хэлбэл надаас өөр таашаалтай, надаас өөр хандлагатай, надаас өөр дурсамжтай, надаас өөр зан авиртай, хэзээ ч над шиг бододгүй тийм хүн л энэ орчлонд байх байсан. Ингэхээр бидний БИ гэж итгэж буй оюун санаа минь гаднаас орж ирсэн үй олон мэдээллийн үр дүнд л буй болсон зүйл болж таарч байна. Нэгэнт би бусдаас зээлдэж, хулгайлж иш татаж авсан зүйлээ минийх гэж энэ орчлон ертөнцөд нэрлэж чададгүй. Тэгэхээр гаднаас санамсаргүйгээр орж ирсэн үй олон мэдээллийн үр дүнд буй болсон таашаал, төсөөлөл, дурсамжийг МИНИЙХ хэмэнэ өмчилж, энэ бүхнийгээ хамтатгаад БИ гэж итгэх эрх бий юу? Жинхэнэ Би хаана байна вэ? Миний гэх мөн чанар хаана байна вэ? Миний сүнс хаана байна вэ? Гаднаас орж ирж буй өгөдөлийг өөрчлөхөд л би хувьсан өөрчлөгдөж, одоогийн БИ үхэж, шинэ БИ үүсэх энэ нөхцөлд БИ оршихийн утга учир бий гэж үү? БИ гэж ер нь үнэхээр байдаг юм уу? БИ үнэхээр төрсөн юм уу? Эсвэл БИ үхчихсэн хэрэг үү?
Камью “Хүн хамгийн түрүүнд орших уу эс орших гэсэн асуултанд хариулах хэрэгтэй. Үлдсэн бүх асуулт энэ асуултанд яж хариулсанаас шалтгаална” гэсэн утгатай зүйл бичсэн санагдана. Харин миний хувьд хүн хамгийн түрүүнд би оршиж байна уу, үгүй юу гэдгээ яг таг ухаарах. Харин үлдсэн бүх асуулт хоёрдагч.
Хоёр. Зүүд буюу ЧИ
16 настай хүүгийн анхны дурлалын зүүд шиг гэнэн тэнэг энэхүү зүүд нь өнөөх аугаа бодлоос болж хэсэг нойр хулжаад дараа нь аргагүй хэсэг зүүрмэглэх үед тохиолдсон болно. Доор сийрүүлбэл...
Манайд болдог байдаг л нэг архидалтууд. Гэхдээ шинэ жил дөхөж буй бололтой. Үнэндээ бол болоод өнгөрчихсөн л дөө. Найзууд бас нэг ёозгүй үл таних зочин. Унтхаас өмнө бодсон бодлынхоо талаар үл таних этгээдтэй ярилцахыг оролдоод л... Гэхдээ бүтэлтэй юм болсонгүй. Угаасаа ч ёозгүй нөхөр байсан л доо. Найзууд өнөөх зочин ч нэг нэгээрээ тасарч эсвэл унтацгаана. Гэтэл гэнэтхэн тэр гарч ирнэ. Мэдээж зүүд болхоор нэг эгшинд нь чи бодитой хажууд байж би гараас чинь атгаснаа, өөр нэг агшинд компьютерийн араас чатална. Чи надаас хайр дурлалд итгэдэг эсэх талаар асууна. Итгэхийг хүсдэг гэхдээ үнэхээр тохирсон хүнтэйгээ таарах эсэхдээ эргэлзэг гэж би хариулна. Харин тэр надаас “хэрвээ чи намайг тэр хүнээ гэж итгэж байвал, хоюулаа оролдоод үзэх үү” гэж асууна. Зүүдэнд зүрхний хэм алдагдаж, би түгдчин яриж байсныг дурьдах хэрэгтэй. Хамгийн сүүлд хэзээ ингэтлээ сэтгэл минь хөдөлснөө лав санахгүй нь. Бодвол бас л нэг зүүд байсан биз дээ. Тэгээд л тэгээд л нойр дуусчихсан.
Гурав. Ахиад сэрүүн буюу Ёр билгийн тухай бодол эсвээс шороон дундаас олсон найдвар гэх үү?
Эхлээд ердөө л амттай зүүднээс сэрсэндээ харамссан харуусал. Харин дараа нь ягаад, ягаад, ягаад заавал энэ бодлын араас гэж... Би зүүдний ёр, зөнд огтоос итгэдэггүй ч ягаад заавал би өөрийнхөө оршиж буй эсхийг хайсан тэр бодлын араас түүнийг зүүдэлсэн юм бол? Түүнийг мэдэх болсоноос хойшхи жил гарангийн хугцаанд түүнийг зүүдэлж байснаа санахгүй байна. Гэхдээ хүн ихэнхи зүүдээ сэрээд санадаггүй юм гэсэн. Гэхдээ л ягаад заавал энэ бодлын дараа би түүний тухай зүүдийг алдалгүй бариж чадав? Өмнө нь ингэж болох л байсан. Магадгүй миний эрж хайж сураад байсан зүйлийн хариулт нь энэ ч юм билүү хэн мэдлээ. Тэртэй тэргүй хариултыг олж чадах эсэх нь эргэлзээтэй олон асуултын дунд будилж явхаар ердөө л түүний хөөрхөн царайных нь өөдөөс цоо ширтэн шар айраг шимэн сууж, нүцгэн бугуй рүү нь хуруугаараа хатгаад хариуд нь яхыг нь харан суух нь хамаагүй амар ч юм шиг...

Хожимоо, үүнээс олон өдрийн дараа энэ тэмдэглэлийг бичигч өрөөндөө ханиалгандаа зовиурлан ганцаар үхлээ хүлээн хэвтэж байхдаа тэр бүсгүйн тухай учиргүй ихээр бодолд автасныг нь би мэдэх юм. Харин тэр үед надад яг одоо өнөөх бүсгүй хаана юу хийж яваа болдоо гэсэн бодол төрж билээ... Read more...

2 бүсгүй.

2/1
Хямдхан буудлын орон дээр түрүүлгээ харан хэвтэх бүсгүйн нүцгэн биеийг сонжин харах зуураа Т далан дээр нь зөөлөн үнсээд баруун гараараа нуруун дээрээс нь доош зөөлөн илбэсээр өгзөгөнд нь хүрч тэрхэн үед санаандаа орсон ямар нэгэн тэмдэгийг хурууны үзүүрээрээ дүрслэн зурхад бүсгүй нойрон дундаа үл мэдэг инээвхийлхийг тэр тодхон санадаг юм. Харин дараа нь Т шөнийн гудманд, дэнлүүний доор янжуур татах зуураа бүхнийг эргэцүүлэн бодонгоо хачин юм шүү хэмээн шүүрс алдасныг хэн ч мэдэлгүй өнгөрсөн...
...Хэрвээ тавцан хөл хоёрыг нийлүүлбэл ширээ бүтнэ. Эсвэл аяга хагараад хоёр хэсэгт хуваагдчихвал тэр хоёр хэсэг хэнд ч хэрэггүй еэ? За за энэ бүх тэнэг зүйрлэлүүдийн аль нь ч үнэндээ энэ түүх дээр жишээ авхад тохирохгүй юм байна...
...Энэ бол хоёр эмэгтэй тухай түүх. Бас нэг эрэгтэй байсан нь Т л дээ. Эхний эмэгтэй. Гэнэн цайлган басхүү эмзэгхэн гэхдээ тэнэг биш. Ямар ч шалтгаангүй уйлчихаад дараа нь юу ч болоогүй юм шиг инээмсэглэдэг. Хачин цэвэрхэн хуруунууд, зөөлхөн арьсиай. Анхааралтай сонсч бас өөртөө тохиолдсон түүхүүдээ хэдэн цаг ч хамаагүй хөгжүүн ярьж, чамайг яг л хүүхэд мэт эрхлүүлж чадна. Хажууд нь байхад амар амгалан байдаг болхоор тэврээд зуун жил ч хэвтсэн харамсхааргүй тийм эмэгтэй. Үүрээр нойрноос бүрэн сэрж чадаагүй байхдаа эсвэл шүршүүрээс алчуур ороочихоод гарч ирэх үедээ хамгаас үзэсгэлэнтэй харагддагсан...
...Хоёрдахь эмэгтэй. Хэний ч сэтгэлийг татмаар үзэсгэлэнтэй бүсгүй. Бүсгүй ч гэж үнэндээ яг л бяцхан охин. Яриа нь, инээд нь, хүсэл нь гэзгээ ардаа боогоод гудманд тоглох дунд ангийн охидыг санагдуулам. Бүүр жаахан хүүхдийн л итгэж болох тийм зүйлийг хачин итгэлтэйгээр нүд рүү нь ширтэн байж яриад тийм ээ хэмээн дэмжлэг хүсээд инээмсэглэхдээ хамгийн хөөрхөн харагддаг. Олон зүйлийн тухай бододгүй болхоор бага ярьж их сонсоно. Сонсч дуусгаад ях гэж ийм их зүйлсийн талаар боддогийг нь гайхна. Өөртөө зориулж нэг бөмбөлөг бүтээгээд түүн дотроо л амьдардаг. Бөмбөлөгнөөс гаднах зүйлсийн талаар бодох ч дургүй. Үүнээс болоод Т түүнийг их сайн гэрийн эзэгтэй байна даа гэж боддог байсан. Магадгүй ингэж бодсон учраас л түүнтэй гэрэлсэн ч байж болох...
...Дараалал ёсоор Т эхлээд эхний эмэгтэйтэй таарсан. Анхны уулзалтан дээр л зэрэгцэж суугаад мөрийг нь налхад эхлээд гайхсан ч дараа нь их дотно мэдрэмж сэтгэлд амтагдсан. Ерөөсөө өмнө нь хэн ч тийм өгөөмрөөр сэтгэл зүрхэндээ түүнийг оруулж байгаагүйгээс тэгэж их дотно санагдсан ч байж болох...
...Дараа нь хоёрдахь бүсгүйтэй таарсан. Анх цахилгаан шатанд хараад л тэр түүнд татагдсан. Зөөлөн зөөлнөөр олон дахин үнсчихээд араас нь хачин хөгжин инээдэг зуршилд нь их дуртайсан... Гэхдээ яг юунд нь тэгэж дуралснаа тэр өөрөө ч мэдэхгүй. Нэг мэдхэд л Т түүнтэй гэрэлхээр эргэлтгүй шийдчихсэн байсан....
...Тэдний гэрлэлт бүхлээрээ л сайхан байсаан. Нэг зүйлийг тооцохгүй бол шүү дээ. Гэхдээ энэ зүйл нь ч муухай мэдрэмж өгдөг зүйл биш юм шүү. Т гэрлэлтийн дараа ч эхний бүсгүйтэй уулзсаар байсан юм. Эргээд ирэхдээ тэр эхнэртээ өмнөхөөсөө ч илүү хайртай болчихсон байдаг байлаа. Гэхдээ эхнэрээсээ уйдаж залхсандаа биш юм шүү. Тэдний харилцаа төгс гэмээр л байсан ч эхний эмэгтэйг бодхоо, хүсхээ зогсоож чададгүй байлаа. Ингээд тэр амьдралдаа алдаа гаргасан юм биш байгаа хэмээн эргэлзэж эхэлсэн. Би буруу хүнтэйгээ дэр нэгтгэчихсэн юм биш байгаа. Миний хүсэл өөр зүгт байсан юм биш байгаа гэсэн бодол л доо. Үнэндээ хүсэл нь аль зүгт байгааг бидний хэн маань ч гэсэн мэддэг гэж үү дээ...
... Хэр их хугацаа өнгөрсөнийг яг таг мэдэхгүй юм. Ямартай ч яг л гэрлэлтээ батлуулж байсан шигээ нэг л өдөр цуцлуулж зогссон. Эхнэр нь араар нь тавиад байгааг нь мэдчихсэн хэрэг биш шүү. Зүгээр л нэг өдөр ялихгүй маргалдчихаад хэн хэн нь уучлал гуйхыг хүсээгүй. Магадгүй эхнэр нь иймхэн зүйл ингэж даамжирна гэж мэдсэн бол түрүүлээд буулт хийчих байсан л байх. Бүсгүй хүний зан хойно доо. Харин Т-г тэгэхэд юу нь хатгасан юм тэр зүгээр л энэ бүхэн юу болж дуусхыг харья гэж бодсон. Магадгүй өнөөх эргэлзээ, эсвэл бага насны дурсамжаасаа болоод гэр бүлээс гадуурх харилцааг үзэн яддаг зан нь ч нөлөөлсөн юм билүү? Ийм зүйлийг үзэн яддаг болхоор тэр энийг зогсоох гэж оролдсон ч байж мэдэр. Тэр арга зам нь энэ ч байсан байх л даа.
...Тиймээ та таачихлаа. Т эрх чөлөөтэй болуутаа л эхний эмэгтэйтэй уулзаж эхэлсэн. Уг нь тэр ингээд л бүх юм байрандаа орчихно гэж төсөөлсөн л дөө. Гэтэл тийм биш байсан юм. Эхнэрээсээ салсаны дараах эхний эмэгтэйтэй хийсэн анхны үүлэн борооны ажил нь түүнд огтоос амтгүй санагдсан. Өмнө нь чих тавин сонсч, үл мэдэгхэн инээмсэглээр нэг л мэдхэд унтчихдаг байсан бүсгүйн яриа ч үнэндээ нэг их сонин санагдаагүй юмдаг. Т эхний удаад үүнийг нэг их анзаараагүй л дээ. Харин дараа дараагийн удаад энэ бүхэн давтагдаж эхэлхэд тэр харин гайхаж эхэлсэн. Миний таньд юу ярих гээд байгааг та одоо ойлгож эхэлж байна уу? Т ч энийг ухаарах гэж бас багагүй хугцааг өнгөрөөсөн юм. Эцэст нь Т учрыг нь олсон. Ердөө л энэ хоёр эмэгтэй нийлж байж л Т-ийн хувьд нэгэн цул дурлал, хүсэл тачаалынх нь бай болж байсан юм билээ л дээ. Аяга хагараад хоёр хэсэгт хуваагдчихвал, ширээний хөлнүүд хугараад уначихвал аль алийг нь л чи ашиглаж болохгүйтэй адил нэгэнтэй нь гэрлэж нөгөөтэй нь нууцхан учирч байж л энэ бүхэн бүрэн дүүрэн болох учиртай байж. Харин хэн нэг нь л үгүй бол нөгөө нь Т-д хэрэггүй байж. Ингээд нэгэнт эхнэрээсээ салчихсан болхоор эхний бүсгүй ч Т хэрэггүй байсан хэрэг. Анх энэ үнэнийг нээхдээ Т бодлоосоо хачин их ичсэн ч үнэнээс ичих эсвэл зүхлээ гээд тэр дүрээ хувиргчих биш дээ...
... Т тэгээд ясан бэ гэж үү? Тэр хоёрдахь бүсгүйг ч орхих хэрэгтэй болсон. Эхэндээ Т ерөөсөө л хоёр бүсгүйг зэрэг амьдралдаа байлгаж байж л амьдрал нь бүрэн дүүрэн болохоор заяагдсан тийм ханаж цададгүй амьтан юм болов уу хэмээн өөрийгөө зүхэж, эцгийнхээ өөдгүй занг өөртөө ч өвөлчихсөн юм биш байгаа хэмээн айсан. Гэхдээ аз болж тийм байгаагүй ээ. Ердөө л энэ хамтдаа байж л нэгэн бүхэл болох тийм хоёр эмэгтэй нэг эртэй зэрэг таарчихсан хэрэг. Эсвэл Т-ийн хувьд энэ хоёр эмэгтэй нийлж байж л нэг бүхэл болох ёстой байсан ч байж болох. Одоо бол Т эхнэртэй. Өөр зүйлийг хүсэхгүйгээр түүнтэйгээ жаргалтай сайхан амьдарч байгаа. Read more...

Help

Нэг хүнээс ийм хүсэлт ирсэн юмаа... боломжтой нь цаг заваараа энэ хүнд туслаарай...

HI All!!
bi 7 sard 1 stipended orsoltsson yuma. herwee butwel bi computer bolon fotocamera awah yum.
tgd ter butehiin tuld ta nariin tuslamj heregtei bn:
doorh linked orj minii videog uzeed, email addressaa passwordtoigoo ugnu.Passwordoo 2 udaa uguud ter dor bgaa jijighen tsonhiig chagt bolgoj temdeglene uu( ter n privacy policy n bgaa yum). tgd email ruu chini tsaanaasaa 1 link ireh yum. teren deer daraad minii tuluu sanalaa ugch bolno: videonii dor 5 hoshuunuud bgaa. teriig tawan shirheg tawan hoshuu bolgoj idewhjuuleerei :)

Hen ih sanal huraasan n "hojih" bolhoor minii tuluu sanalaa ugch 5 minutiin tsag gargaach gej ta buhnees huseh baina.

http://www.stipendium.de/ev/bewerber-2010/1866-vordiplomarbeit-und-weitere-projekte end darj emailee ugnu uu.

BAYARLALAA!!
Sanchira Read more...

....

Баяртай гэж би яахин хэлж чадна...
Баяртай гэж би яахин хэлж чадна
Би хэзээ ч, бүр хэзээ ч хэлэхгүй
Элгэн хайртай бүхнээсээ саллаа гэвч
Энэ үггүйгээр л би явна

Намрын тал шаргал өвсөөр халиурч
Навч цэцэг гандан гундан унасаар
Эргэцүүлэн бодох бодлоос минь хурднаар
Эргэж ирэхгүйгээр аяархан буцаж байна

Үүргэлсэн юм шиг бүхий орчин дүнсгэр
Үдшийн гэгээ ч цаанаа л нэг нуумгай
Уйлж явааг минь бусдаас нуух гэв үү
Усан бороо л хаа нэг дусагнах юм даа

Монголын намар...Үгээрч хэлэмгүй
Морьдын явдал ч зөөлөрч гишгэнэ
Үлгэрийн төгсгөл шиг жаргалтайн дэлгэр байхад
Үдэш болтол би юуг хүлээн санааширна...

Баяртай гэж би яахин хэлж чадна
Би хэзээ ч, бүр хэзээ ч хэлэхгүй
Элгэн хайртай бүхнээсээ саллаа гэвч
Энэ үггүйгээр л би явна
Ж. Болд-Эрдэнэ Read more...